به وبلاگ محبان ولایت خوش آمدید

باب الحوائج 
عباس تو کيستی که هفت آسمان زمزمه گر نام توست و هستی در تفسير وسعت روحی بی ساحلت مانده است! ای مهتاب آسمان کربلا، ای قمر شب های عشق، ای ساقی دشت سخاوت، تو کيستی که عظمت بر آستانت سر می سايد و فتوت و عشق در قاف وجود تو پر می ريزد؟ تو کيستی که پاک بازی و ايثار همزاد تو نيافته است و آب، آبرومندتر و زلال تر و سخاوتمندتر از تو نديده است؟ قامت بلند تو، قله عشق است که کوهنوردان فظيلت و شرف را به خود می خواند. سيمرغ دل هيچ عاشقی، آشيانی فراتر از تو نيافته است. ای ابوالفضل تمامی فظيلت ها، يک جا در سيمای تو و سويدای قلبت خانه گرفت ، مکرمت و عزت، غيرت و جوانمردی ، سخاوت و فتوت وامدار نام والای توست. هرکس عطش مکتب ابوالفضل دارد بايد ايثار را بشناسد، حمت را بفهمد و فتوت و آزادگی را در آينه بی غبار روحش ببيند. هرکس ابوالفضل را عاشق و آشناست، بی حسين گام بر نمی دارد و بی عشق نمی ميرد و بی اسب جوانمردی و فتوت در ميدان زندگی جولان نمی دهد. ای عباس چگونه ميتوان تو را ستود که فرزند برادر، شاهد تبدارکربلا، حضرت سجاد، فرمود: وقتی عباس عمويم در عرصه محشرحاضرشود همهً شهيدان بر او غبطه خواهند خورد؛ درخشش سيمايش، روشنای قيامت و عظمت و پايگاهش رشک شهداء خواهد بود. اگر صحرای آتشخيز کربلا، نامی آشنا تر از تو نداشت، اگر پناه و آرامش گاهی برای کودکان تشنه کام حسين جز تو نبود، بی شک در صحرای آتش خيز قيامت نيز، نام تو آشنا ترين نام هاست.

عباس(ع) در نگاه حضرت مهدی(ع)
مصلح بزرگ، حجت خدا و بقية الله الاعظم، امام زمان (عج) - قائم آل محمد (ص) در بخشى از سخنان زيباى خود درباره عمويش عباس (ع) چنين مى‏گويد: سلام بر ابوالفضل، عباس بن اميرالمؤمنين، هم درد بزرگ برادر كه جانش را فداى او ساخت و از ديروز بهره فردايش را برگزيد، آنكه فدايى برادر بود و از او حفاظت كرد و براى رساندن آب به او كوشيد و دستانش قطع گشت. خداوند قاتلانش، «يزيد بن رقاد» و « حيكم بن طفيل طايى» را لعنت كند... امام عصر - عجل الله تعالى فرجه - صفات والاى ريشه دار در عمويش، قمر بنى‏هاشم و مايه افتخار عدنان را چنين بر مى‏شمارد و مى‏ستايد: 1 ) همدردى و همگامى با برادرش سيد الشهداء (ع) در سخت‏ترين و دشوارترين شرايط تا آنجا كه اين همگامى و همدلى ضرب المثل تاريخ گشت. 2 ) فرستادن توشه آخرت با تقوا، خويشتندارى و يارى امام هدايت و نور. 3 ) فدا كردن جان خود، برادران و فرزندانش در راه سرور جوانان بهشت، امام حسين(ع). 4 )حفاظت از برادر مظلومش با خون خود. 5 )كوشش براى رساندن آب به برادر و اهل بيتش هنگامى كه نيروهاى ستمگر و ظالم مانع از رسيدن قطره‏اى آب به خاندان پيامبر (ص) شده ‏بودند.

حضرت عباس(ع) در نگاه امام صادق(ع)
امام صادق (ع)عقل ابداعگر و انديشمند اسلام و چهره بی مانند دانش بشری، عمويش عباس تجليل به عمل می آورد و با درود و ستايش های عطرآگين از او ياد می کند و مواضع قهرمانانه اش در روز عاشوراء را بزرگ می داشت.از جمله سخنانی که امام درباره قمر بنی هاشم فرموده است، عمويم عباس بن علی(ع) بصيرتی نافذ و ايمانی محکم داشت . همراه برادرش حسين جهاد کرد، به خوبی از بوته آزمايش بيرون آمد و شهيد از دنيا رفت. امام صادق(ع) يکی از برترين صفات مجسم در عمويش مورد شگفتی اوست نام می برد: ( ايمان و استواری ) يكى از صفات بارز حضرت، ايمان استوار و پولادين اوست. از نشانه های استواری ايمان حضرت، جهاد در كنار برادرش، ريحانه رسول اكرم (صلي الله عليه و آله) بود كه هدفش جلب رضايت پروردگار متعال به شمار مى‏رفت. و همانطور كه در رجزهايش روز عاشورا بيان داشت از اين جانبازى كمترين انگيزه مادى نداشت و همين دليلى گوياست بر ايمان استوار حضرت.

 نسل اهل بیت
در مورد آنکه چرا قائم آل محمد از نسل حسين زاده شده و از اولاد امام حسن زاده نشده و چه علل و عواملی باعث شده که ذريه حسين به اين افتخار نايل شوند ، بحث هايی شده ؛ ليکن آنچه از اخبار استفاده می شود حادثه کربلا اين امتياز و فضيلت را به فرزندان حسين اختصاص داده . ابن شهر آشوب در مناقبت از عبد الرحمن به مثنای هاشمی نقل کرده که وی گويد ، به امام صادق گفتم : از کجا فضيلت و برتری به اولاد حسين نسبت به فرزندان امام حسن امد ؟ در حالی که هردوی آنها در يک ماجرا جريان داشتند ؟ فرمود : مگر اعتقاد نداريد آنچه را که من می گويم ؟ بدانيد که همانا جبرئيل بر رسول خدا فرود آمد و از تولد حسين و گشته شدن او خبر داد و سه مرتبه اين خبر تکرار شد . رسول خدا گفت : من چنين فرزندی را نمی خواهم . آنگاه پيغمبر اکرم علی را نيز طلبيد و او را مطلع ساخت . علی هم همان کلمه را گفت که من به چنين فرزندی احتياج ندارم و به فاطمه مطلب را گفتند ، او هم اظهار بی ميلی نمود . سپس جبرئيل نارل شد و فرمود : اين پسر و فرزندان او وارث من و پيشوايان دين من خواهند بود فاطمه عرض نمود : ای پدر! به قضای خدا رضا دادم. پس به حسين (ع) حمل يافت و بعد از شش ماه او را فرو گذاشت و فرزند شش ماهه ای زنده نمانده جز حسين (ع) و عيسی و به روايتی يحيی.

 دل اگر هست دل زینب کبری باشد      آفرین باد براین همت مردانه دل
در خانه علی ابن ابی طالب از فاطمه اطهر فرزند دختری به دنیا امد که او را زینب نام نهادند ، فرزندی که نه تنها زینت پدر شد بلکه در تاریخ پر فراز و نشیب پس از پیامبر توانست در بزرگترین نبرد حق علیه باطل ، نقش بزرگ وسرنوشت ساز داشته و پیامرسان انقلاب عاشورا باشد و برای همیشه تاریخ ، مسلمانان را مدیون فداکاری وایثارو شهامت خود سازد. زینب در خانه علی قوت قلب پدر ، انیس و مونس مادر و غمخوار برادرش حسین ابن علی بود ودر عرصه اجتماع ، پیامرسان سترگ ، سخنوری کم نظیر ، زاهدی شب زنده دار ، مجاهدی نسوه و الکو کامل زن معرفی شده در قران بود . او با شجاعتی تحسین برانگیز رو در رو یزبد و درباریانش به قوت و قدرت پیروزی حق ، وشکست باطل را اعلان نمود و فرمود : ( فکد کیدک واسع سعیک ، فوالله لا تمحوا ذکرنا ، و لا تمیت و حینا ...) یزید : هر حیلهای که داری به کار گیر و هر تلاشی که می خواهی انجام ده ، سوگند به خودا که هرگز نخواهی توانست نام ویاد مارا از ذهنها محو کنی و یا ایین و وحی ما را از میان برداری ... این سخنان را زن داغدیده ای بیان داشت که یزیدیان عزیزترین کسان او را با دلخراشترین وضع ممکن به شهادت رسانده اند و خود سرپرستی زنان و کودکان را بر عهده دارد که دلهایشان داغدار و اشکهایشان جاریست .دیری نپایید که پیروزی ظاهری و موقتی به سرعت سپری شود و پرچم خونرنگ عاشورا را به اهتزار در امد وانشاء الله تا همیشه تاریخ نیز در اهتزار خواهد ماند.

۱-خدایا چه شد که هر چه با خود عهده کرده و گفتم که از این پس سیرتم نیکو خواهد شد و به مجامع اهل توبه و مقام توابین نزدیک می شوم بلیه و حادثه ای پیش آمد که به عهد ثابت قدم نماندم و آن بلیه میان من و خدمت حائل گردید شاید تو از در گاهت لطفت مرا رانده ای و از خدمت بنده گیت مرا دور ساختی

 2- شاید دیدی حق بندگیت را خفیف شمردم بدین جهت مرا از درگهت دور کردی

 3- یا انکه دیدی من از تو روی گردانم بدین سبب بر من غضب فرمودی

 4- یا آنکه در مقام دورغگویان یافتی لذا از نظر عنایتت دور افکندی

 5- یا شاید دیدی شکر گذاری از نعمت هایت نمی کنم مرا محروم ساختی

 6- یا شاید مرا در مجالس اهل علم نیافتی و خواری و خذلاتم انداختی

 7- یا شاید مرا در میان اهل غفلت یافتی بدین جرم از رحمتت نا امیدم کردی

 8- و یا شاید دیدی در مجالس اهل باطل و با مردم فاسد الفت گرفته ام مرا میان آنها واگذاشتی

 9- و یا دوست نداشتی دعایم را بشنوی از درگاهت دورم کردی

 10- ویا شاید به جرم و گناهم مکافات کردی

 11- یا شاید به بی شرم و حیا یی با حضرتت مجازاتم نمودی